12 procent belasting over leaseauto met CO₂-uitstoot
Werkgevers die hun werknemers vanaf 2027 voorzien van een brandstofauto die ook privé gereden wordt, krijgen te maken met een pseudo-eindheffing van 12 procent over de cataloguswaarde van de auto. Voor een auto van €50.000 betaal je dan €6.000 extra belasting per jaar. Dit is naast de bijtelling die medewerkers betalen voor privégebruik. De werkgever mag deze kosten niet verhalen op de werknemer. Let op: anders dan bij bijtelling valt woon-werkverkeer óók onder privégebruik in deze regeling.

Overgangsregeling tot 17 september 2030
Voor brandstofauto’s die vóór 2027 zijn verstrekt, geldt een overgangsperiode tot 17 september 2030. De pseudoheffing geldt voor die auto’s pas ná deze periode. Wisselt de auto tijdens deze periode van werkgever, dan vervalt de overgangsregeling. Wisselen binnen dezelfde werkgever is wel toegestaan.

Wat is een pseudo-eindheffing?
Een pseudo-eindheffing is een bijzondere vorm van loonbelasting. De vertaling van ‘pseudo’ is ‘schijnbaar’. In deze context houdt dat in dat het formeel geen echte eindheffing is, maar wel dezelfde werking heeft. Dit komt voor in situaties waarin de werkgever belasting betaalt over vergoedingen, of voordelen, die zijn gegeven aan een werknemer, maar die niet op hem/haar verhaald wordt.

Wanneer geldt de pseudo-eindheffing niet?
Er zijn enkele gevallen waarin de pseudo-eindheffing van 12% straks niet geldt:

De meest voor de hand liggende: volledig elektrische en waterstof aangedreven auto’s vallen buiten de heffing.

De heffing geldt niet voor auto’s die uitsluitend zakelijk worden gereden en niet worden gebruikt voor woon-werkverkeer.

De maatregel geldt niet voor zzp’ers met een eenmanszaak.

Duurzaam mobiliteitsbeleid
Hoewel de pseudo-eindheffing pas in 2027 in gaat, is het van belang er nu al rekening mee te houden. Leasecontracten hebben namelijk vaak een looptijd van meerdere jaren. Belangrijk dus om je mobiliteitsbeleid eens goed te bekijken om ervoor te zorgen dat je klaar bent voor de toekomst